شايد شنيده باشي در اكثر كشورهاي صنعتي و پيشرفته بعضي جوانها و دانشجوها با هدف خاص خودشون كه مي تونه تجربه شرايط متفاوت يا تنوع ياموارد ديگه كارتن خوابي يا خيابون خوابي رو تجربه مي كنند،با تمام خطرهائي كه مي تونه در پي داشته باشه كه با آگاهي از خطرهائي كه مي تونه در اين كار يا امثال اين عمل وجود داشته باشه اين عمل رو در يك طبقه از رفتارهاي اجتماعي قرار مي دهد.اينگونه رفتارها كه همگي اشتراكشان در خطرها يا مشكلاتي است كه امكان مانع انجام اون رفتار بشن ،مفهوم خاصي رو القا مي كنند كه براي يك فرد آرمانگرا مورد نكوهش كه نيست قابل تحسين هم هست.
جسارت مي تونه نامي براي اينگونه رفتارها باشه،البته جسارت به خرج دادن نه جسارت كردن كه منظور اين نوشته همان جسارت از نوع خرج كردني است يعني چيزي كه تو چنته داريم ونشون مي ديم.
جسارت و جووني خيلي به هم نزديكند و با هم معني پيدا مي كنند،عموما شروع به هر امري و گذاشتن هر بنيادي نيازمند يه استارت قويه كه انجا پاي جسارت وسط كشيده مي شه كه با شور و حال جواني همراه مي شه و به ثمر مي رسه.
جسارت عموما با بعد بيروني اش معني پيدا مي كنه يعني از كسي اين عمل سر بزنه و ما به عينه ببينيم،اما حالت دروني اون هم ميتونه براي ما قابل لمس باشه ،همراه با يه حس شيرين تحسين خود.مثل جسارت نشون دادن در انتخاب،و همين درمانده نبودن در انتخاب خود نشان دهنده جسارت و شهامت است.
جسارت همينطور ميتونه در به هم زدن شرايط كنوني و تجربه شرايط جديد و رسيدن به يك شرايط آرماني هم معني پيدا كنه و نشان دادن آن به هر طريقي بعد بيروني اين شهامت و جسارت را تكميل مي كنه.
مثال هاي زيادي ميشه درباره جسارت زد ولي با توجه به معني گسترده اين لغت،تداعي اين مثالها را به ذهن خود شما واگذار مي كنم.
