زنگ زد به شوهرش، ولي نمي دانست چي بگويد.
گفت: زنگ زدم حالت را بپرسم.
گفت: چيزي شده؟
گفت: نه. همينطوري زنگ زدم حالت را بپرسم.
گفت: راستش را بگو.
پرسيد: من بدون آرايش غير قابل تحملم نه؟
گفت: شروع نکن. وقت ندارم. بيا از همكارم بپرس.
گفت: راستی همكارت الان از محل كارت زنگ زد و كارت داشت.
گفت: براي همين زنگ زدي ببيني من كجا هستم نه؟
گفت: نه بخدا. فقط زنگ زدم حالت را بپرسم.
برگرفته از کتاب "اپرای قورباقه های مرداب خوار"
نوشته شده در جمعه نوزدهم مهر 1387  توسط محمد
|

